Kafamda sürekli projeler dönüyor ama günlük hayatın koşuşturmasında hepsini biranda gerçekleştirmek çok zor. Bu işlerde biraz da sabır gerektirdiğinden uzun zaman alıyor. Neyse ki bir yerden başlayabildim bu bile beni çok mutlu etmeye yetti.
Siyaha boyanmış hallerini de sevdim aslında :)
Zımparalamak biraz zor olsa da güzel oldu. Sanırım şu sünger zımparalardan alma vakti geldi. Şimdilik eldeki malzemeleri değerlendirmek zorundayım.
Mumluklar bu minik çiçeklerle çok hoş oluyor.
Bu mumluğa da ilk hamur kabartma denemem olan kelebeği kondurdum :)
Mutlu haftalar, sendromdan uzak Pazartesiler dilerim :)
